Παπα ΔΟΝΑΤΟΣ ΓΙΑΝΝΩΤΗΣ

Δρ. ΧΡΙΣΤΟΣ Ε. Κ. ΤΑΡΤΑΡΗΣ

Ηταν απόγευμα μιάς ζεστής ημέρας του Ιουλίου όταν το νέο που διαδόθηκε τηλεφωνικά, μας πάγωσε στην καρδιά του καλοκαιριού. Ρωτούσαμε όλοι και ξαναρωτούσαμε : Πώς έγινε; Γιατί έγινε;, Ποιός έφταιγε; Δεν είναι δυνατόν! Κι όμως, χάσαμε τον παπα-Δονάτο ! Πήγαινε με το αυτοκίνητο του στο δρόμο Μπάρι-Τάραντα όπου συνέβη το μοιραίο ατύχημα. Ο παπα-Δονάτος Γιαννώτης άφησε την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Ηταν 4 Ιουλίου 1997, ο παπα-Δονάτος ήταν μόνο 67 ετών και είχε ακόμη πολλά να προσφέρει.


Ο παπα-Δονάτος γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου 1930 στο όμορφο παραλιακό χωριό San Vito dei Normanni, πολύ κοντά στην αρχαία Ελληνική αποικία Βρινδήσιον της Ν. Α. Ιταλίας. Τα παιδικά και εφηβικά χρόνια πέρασε στο χωριό του. Ηταν βασικός παίκτης της ποδοσφαιρικής ομάδας του Αγίου Βίτου και της Λάτσιο (Ρώμη) για μικρό χρονικό διάστημα. Ο Κύριος κάποτε χτύπησε την πόρτα της ψυχής του Δονάτου, τον κάλεσε κοντά του εκείνος απάντησε αμέσως θετικά και μπήκε στην υπηρεσία του στο Ελληνοβυζαντινό μοναστήρι της Grottaferrata. Εκεί μελέτησε για 10 χρόνια και προετοιμάσθηκε να γίνει ιερέας. Μεταξύ των άλλων, φοίτησε και στο περίφημο Σεμινάριο των Ελλήνων μοναχών του Αγίου Νείλου (Ρώμη). Συμπλήρωσε τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο “Angelicum” και στο Ελληνικό κολλέγιο της Ρώμης όπου μελέτησε ιδιαίτερα την Ελληνοβυζαντινή λειτουργική και χειροτονήθηκε διάκονος. Κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας και τοποθετήθηκε στην Ελληνοβυζαντινή Μητρόπολη της Καλαβρίας υπό τον Μητροπολίτη Ιωάννη Σταμάτη.


Την 1η Μαρτίου 1977 τοποθετήθηκε εφημέριος της Ελληνικής ενορίας του Αγίου Νικολάου Μύρων του Lecce. Εκεί για 20 χρόνια αφιερώθηκε στην «καθ’ ημάς Ανατολή» και στους λίγους πιστούς που ακολουθού τυπικό. Με κάθε επιφύλαξη δημοσιεύω μία πληροφορία που μου έδωσε ένα φίλος δικηγόρος του Lecce, ότι ο παπα-Δονάτος ήταν Ελληνικής καταγωγής, από την Ηπειρο. Εκείνο όμως που πρέπει να υπογραμμίσω είναι ότι, γνώρισα τον παπα-Δονάτο, μιλήσαμε ατελείωτες ώρες και ότι ήταν ένας βαθύς μελετητής του Χριστιανισμού και του Ελληνισμού. Ηταν ένας δραστήριος παπάς και η απώλεια του αποτέλεσε ένα σοβαρό προσωπικό πλήγμα διότι χάθηκε αναπάντεχα ένας καλός φίλος αλλά και η Ελληνική ενορία του Lecce έχασε τον καλό της ποιμένα. Ακούραστος, δούλεψε πάρα πολύ να ανακαινίσει την μικρή αλλά όμορφη εκκλησία του Αγίου Νικολάου στο κέντρο του Lecce, η οποία είχε περιπέσει σε μαρασμό λόγω εγκατάλειψης. Ξαναζωντάνεψε η Ελληνική ενορία στο Lecce, η οποία έχει ήδη συμπληρώσει 1000 χρόνια ζωής εφόσον οι αρχές της ανάγονται στον 8ο αιώνα. Ο παπα-Δονάτος ήταν ένας από τους αναβιωτές και συνεχιστές της θείας λειτουργίας του Ιερού Χρυσοστόμου την οποία επιτελούσε αδιάλειπτα στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου όπου αντηχούσε το « Κύριε ελέησον» στα Ελληνικά. Πρόσφερε ένα ανεκτίμητο έργο στο χωριό του, τον Αγιο Βίτο των Νορμανδών δημιουργώντας και εμπλουτίζοντας συνεχώς όσο ζούσε, βιβλιοθήκη της οποίας το μεγαλύτερο μέρος κάλυπτε η μεγάλη αγάπη του παπα-Δονάτου, η Ελληνο-Βυζαντινή Ανατολή.
Ο κύκλος της ζωής του φίλου, του ποιμένα, του μελετητή-ερευνητή παπα-Δονάτου έκλεισε απότομα και απρόσμενα. Συμπληρώθηκαν ήδη εξι χρόνια ! Όπως σημείωσε ένας φίλος του, ο don Fabio, «μπήκε στη χαρά του Κυρίου του». Σε μας άφησε το έργο του, το παράδειγμα του, τη στάση ζωής. Δεν χρειάζεται να φιλολογίζουμε σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Κλείνουμε το σύντομο αυτό σημείωμα-μνήμη στον παπα-Δονάτο με την αναφορά στο τελευταίο έργο του. Συνέγραψε, χωρίς να προλάβει δυστυχώς να τελειώσει, την ιστορία της Ελληνικής Ενορίας του Lecce κατά τους 4 τελευταίους αιώνες η οποία εκδόθηκε σε βιβλίο από τις εκδόσεις Grafischena, Fasano 2001. Εδωσα μία υπόσχεση στον εαυτό μου και στον φίλο μου παπα-Δονάτο, να το μεταφράσω στα Ελληνικά για να γίνει κτήμα και των Ελλήνων, ιδιαίτερα των μαθητών και εκπαιδευτικών, στους οποίους θα αφιερωθεί, και με τους οποίους πραγματοποιούμε εκπαιδευτικές και πολιτιστικές ανταλλαγές με την Ελληνόφωνη Ιταλία. Θα είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τον εκλεκτό παπα-Δονάτο. Το αξίζει !

Υ.Γ. Σήμερα, με τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τότε που χάσαμε τον εκλεκτό φίλο, η μετάφραση του έργου του είναι ήδη έτοιμη και σε λίγο καιρό θα είναι και στη διάθεση των αναγνωστών.

______________________________________________________________________

Πρώτη Δημοσίευση του παρόντος άρθρου στην εφημερίδα «ΠΡΩΙΝΗ», 15 Ιουλίου 2003 με τη συμπλήρωση έξι χρόνων από την εκδημία του παπα-Δονάτου

ΧΡΙΣΤΟΣ Ε. Κ. ΤΑΡΤΑΡΗΣ
Διευθυντής Γυμνασίου Σοφικού
Διδάκτωρ Αριστοτελείου Παν/μίου Θεσ/νίκης
Μέλος της Ακαδημίας Επιστημών Νέας Υόρκης

Μέλος Ελληνοϊταλικός Σύλλογος “GRECIA GR”